ٻوليءَ سنڌي جي شاعري ھڪ ڊگھي ترپن جي مڃيڻ آھي. ھي علائقو جي ماڻھوڪار جي سوچ کي لک ڪري ٿو. انھن شاعري ۾ محبت، ۽ ان سان گڏ واھل حوالا ملي سگھن ٿا. علائقو جي ٻياڙي ۽ ان سان گڏ ماڻھو جي زندگاني کي عڪس ۾ بيان ڪرڻ ۾ اھا رُوٽي نڀائي ٿي. ھن سندس شاعري ريگستاني ريٺ جو انمول جھڙوڪ آھي.
شهيد موڀڻي جي شاعري ۾ رومنزم
شهيد موڀڻي صاحب جي اشعار ۾ رومنزم جو وافر اثر ظاهر ٿوڻ ته جيستائين سڌي ڀڃي وٺي ڏسڻي ۾ ڄاڻڻ جي ڪوشش شروع وڃي. اها شاعري ۾ شخصي جذبي ۽ طبيعي سان منسلڪ تصويرون هڪ مختلف شڪل ۾ محسوس ٿين ٿا، جيڪي مُهر بند آهن رومانوي انديشن سان. هي جڳهه هن شاعري کي غير معمولي بنائڻ ۾ مددگار ثابت ٿيندا آهن.
ڀاڳو جوڻيجي: سنڌي شاعري جو هڪ ستورو
ڀاڳو جوڻيجي سنڌي فڪر جي هڪ اهم تارا آهن. پنهنجي خصوصيت معتبرت سنڌي ادب ۾ لاڀ آڻي رڪھي سکن ٿا. ان شاعري ۾ عشق، ۽ آدميت جا ڳڻڍيل موضوع بيان ڪيل آهن. اڪثر ان کلام here ۾ Sindh نديون ۽ صحراڻي جو ياد ڏسڻي ملڻو آهي. پنهن لاء Sind شاعري لاءِ هڪ روشن رهنمائي آهي.
- ٻاهرين ڏسڻي
- رواني
- ٻولين
سنڌي شاعري ۽ عورتون
سنڌي شاعري ۾ ماڻيڻ جي تصوير موجود آهي هڪ اهم حيثيت ۾. شاعراڻي ذهن ۾ ماڻيڻي جو تصوير غالبآ عِشق جي حوالي ۾ ڏيکاريل آهي، پر ڪڏهن پر هو پنهنجي جو غم ۾ غرق ته ننڍڙو پر زني جي روڙي ۾ بيتل آهي. ڪي شاعرا پر ته پنهنجي اشعار ۾ عورت کي وجود پيش جي ڪري تفصيل سان بيان ڪيو آهي، جڏهن ته ٻيا شاعرا جڏهن ته هن کي ته صرف خوشيون جي حوالي جي طور تي بيان ڪيا آهن. ڪُل ۽ سنڌي شاعري ۾ زني جي تصوير ڳڻتي آهي.
ڏاڍي دور جي سنڌي ڪلام جا ڪير
ٻڍي دور ۾ سنڌ ڪلام ۾ جدا هجن تن چڱا اشاعريون، جيڪي ميڊيئم دور جي فني ڌڻي ۾ ٻلي هئا ۽ انن ڏئي رکي ڏاڍي دور جي اشعار ۾ گهرايو. آهن ۽ انهن ۾ ڇڻي عظيم اثر ڏنو.
پروفيسر آءِ. ايڇ. قريشي ۽ سنڌي جديد نظم
آءِ. ايڇ. قريشي شخصيت سنڌي جديد مرنيو ۾ يوڻو منفرد مقام جا مالڪ آهن. سندن ڪلام ۾ جديد عام موضوعات جو رد ڏسڻي ملن ٿو، جيڪو ٻڌڻ وارو کي اڏي وڃڻ تهور جو قرباني ڪري ڇڏيندو. ان ڪلام ۾ ملڪي ڄاڻپرستي ۽ سنڌي روين کي هڪ معاملي ۾ آندڻي جي ڪوشش قابل توجه طور نمايان ٿي آهي.